Portal ten ma na celu inspirowanie praktyków i teoretyków edukacji historycznej i edukacji o/na rzecz praw człowieka do eksperymentowania z łączeniem obu dziedzin, natomiast osoby, instytucje już doświadczone w tych działaniach do samorozwoju i poprzez różnorodne działania do zmieniania rzeczywistości dookoła siebie.

Dlatego zachęcamy do zgłaszania: 1) artykułów metodologicznych dot. łączenia historii i praw człowieka (inspiracją może być artykuł Monique Eckmann, Exploring the relevance of teaching and learning about the Holocaust for human rights education), 2) scenariuszy warsztatów/planowanych działań projektowych (postulaty Ośrodka KARTA), 3) komentowanych materiałów historycznych (jako inspirację można potraktowć takie komentowane materiały z podręcznika „Historia a prawa człowieka”, udostępnianego w materiałach i w opisie projektu „Biblioteka – miejscem edukacji o prawach człowieka”)4) sprawozdań z działań opartych na materiałach z podręcznika „Historia a prawa człowieka” oraz z realizacji własnych projektów (warsztatów, happeningów, wystaw, klubów filmowych, działań upamięniających) poprzez formularz zgłoszeniowy lub mailowo: prawa.czlowieka@karta.org.pl.

Wbranym autorom za zgłoszone teksty wypłacimy honoraria (poprzedzone podpisaniem umowy autorskiej za teksty).

Artykuły
System ochrony praw człowieka jest strukturą złożoną. Istotne jest dokładne zrozumienie jak dzieli się on w zależności od współrzędnych geograficznych, a także w ramach poszczególnych regionów. Powszechny system ochrony praw człowieka, zwany również globalnym obejmuje Organizację Narodów Zjednoczonych, Radę Praw Człowieka oraz Międzynarodowy Trybunał Karny. Ochrona regionalna dzieli się na system afrykański, system międzyamerykański, system arabski i system europejski. Ten ostatni realizowany jest poprzez trzy niezależne od siebie organizacje europejskie: Radę Europy, Unię Europejską i OBWE. Dwa ostatnie filary ochrony praw człowieka, to system wewnątrzkrajowy (w przypadku Polski będą to m.in. sądy, trybunały, Rzecznik Praw Obywatelskich, Policja) oraz sektor pozarządowy. 
Terror – istota władzy sowieckiej, jeden z trzech głównych jej filarów, na równi z kłamliwą propagandą i możliwością zrobienia szybkiej kariery przez wyrzutków społeczeństwa: „kto był niczym – stanie się wszystkim” . Natomiast ekonomiczną podstawę (fundament) tak zwanego socjalistycznego społeczeństwa sowieckiego stanowił przymus pozaekonomiczny, czyli – także terror, przejawiający się w różnorodnych formach. ZSRR faktycznie był gigantycznym obozem koncentracyjnym, który funkcjonował głównie za cenę moralnej i fizycznej przemocy nad ludźmi.
21 października 2013 r. zapadło niezwykle istotne dla Polski orzeczenie Wielkiej Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu w sprawie tzw. „skargi katyńskiej” . Skarżący to grupa krewnych 14 jeńców wojennych - zawodowych żołnierzy, policjantów – przetrzymywanych wraz z niemal 22 tys. innych Polaków w obozach w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie, a następnie zamordowanych wiosną 1940 r. Impulsem do wniesienia skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu były napływające z Rosji nieoficjalne informacje, zgodnie z którymi tamtejsza Główna Prokuratura Wojskowa chciała zamknąć prowadzone od 1990 r. śledztwo katyńskie. 
Historia zna wiele przypadków, kiedy równość nie stanowiła istotnego elementu funkcjonowania ludzi w społeczeństwie. Co więcej, przez lata istniały systemy oparte na nierówności, segregacji, a wreszcie i eliminacji niektórych jednostek. Dbałość o czystość rasy, o tworzenie społeczeństwa nieomal w oparciu o sztywną matrycę cech pożądanych i tych, które należy eliminować, stanowiła przez lata priorytet niektórych rządów. 
Publikacja składa się: z wprowadzenia do zagadnień praw człowieka (genezy pojęcia, historii oraz prezentacji podstawowych instytucji działających na rzecz ochrony i edukacji o prawach człowieka), przewodnika metodologicznego prezentującego zasady i mechanizmy pracy z grupą w ramach edukacji nieformalnej, a także pięciu scenariuszy zajęć poświęconych wybranym prawom i wolnościom. Publikację zamyka omówienie źródeł ikonograficznych.
Strona 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |