Witryna „Uczyć się z historii” to platforma publikacji
projektów edukacyjnych (realizowanych w szkołach i edukacji
pozaszkolnej z młodzieżą) poświęconych historii
Polski i jej sąsiadów w XX wieku oraz prawom człowieka
Neunkirchen

Miasto leży w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Saara, w powiecie Neunkirchen, położone jest nad rzekami Biles i Oster, w Zagłębiu Saary. Neunkirchen ma 75,08 km² powierzchni i zamieszkuje je około 50 tysięcy osób, co daje drugi rezultat w kraju związkowym, leży 20 km na północny wschód od Saarbrücken, 80 km na południowy wschód od Luksemburga i 106 km na południowy zachód od Moguncji. W 2007 roku - ok. 48 tys. mieszkańców.

Za pierwszą datę osiedlenia się na okolicznych terenach przyjmuje się rok 700 p.n.e. Bardzo wcześnie bo już w epoce żelaza rozpoczęto wydobycie gagatu, był on również wydobywany w czasach Cesarstwa Rzymskiego. Najstarszą dzielnicą miasta jest Wiebelskirchen, o którym pierwsze wzmianki jako Altmark pochodzą z 765. Wiebelskirchen jest w Saarze najstarszą nazwą miejscowości związaną z chrześcijaństwem. Jeden z Franków imieniem Wibilo utworzył tutaj, na swojej posiadłości tzw. własny kościół. Pierwsze wzmianki o nazwie Neunkirchen datowane są na rok 1281. Miejscowość należała do księstwa Nassau-Saarbrücken. Książę wzniósł w okolicznych lasach dwa zamki. Pierwszy z zamków został zniszczony podczas wojny o Palatynat, drugi zaś podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej. W 1593, w dolinie Blies powstała pierwsza huta żelaza.

Już we wczesnych latach industrializacji zostały odnalezione złoża węgli kopalnych, co wraz z wydobyciem rud żelaza w pobliskiej Lotaryngii pozwoliło na rozwój przemysłu żelazowego. Johann Wolfgang von Goethe w swojej autobiografii Z mojego życia. Zmyślenie i prawda opisał malownicze położenie miasta, zamek i kwitnący przemysł.

Uprzemysłowienie miasta ściśle wiązało się z rodziną Stumm-Halberg, która była właścicielem huty.

Huty zostały przejęte w 1806 przez braci Stumm aus dem Hunsrück (tytuł szlachecki został nadany później). Rodzina przez wiele lat umiejętnie blokowała nadanie Neunkirchen praw miejskich. Jako wieś było łatwiej kierować miejscowością, Neunkirchen było największą wsią z Niemczech do 1922, kiedy to nadane zostały prawa miejskie.

10 lutego 1933 w hucie eksplodował gazometr. 68 osób zginęło a 190 zostało rannych. Wiele domów stało się niezdatnych do zamieszkania, zniszczona całkowicie została nowa szkoła. Wkrótce zostały wydane specjalne znaczki pocztowe Czerwonego Krzyża, których dochód ze sprzedaży pomagał w wybudowaniu nowego osiedla dla poszkodowanych.

15 marca 1945 nalot bombowy zniszczył trzy dzielnice.

W latach siedemdziesiątych XX w. nastąpił upadek przemysłu ciężkiego a ostatnia kopalnia węgla została zamknięta w 1968. W 1982 została zamknięta huta (w użyciu został jedynie ciąg walcowniczy), miasto stało się chwilowo niechlubnym liderem na liście bezrobocia. Po unieruchomieniu stacji rozrządowej straciła na znaczeniu stacja kolejowa Neunkirchen.

Pod koniec lat 80. w centrum została głęboko przebudowane. W 1989 wzniesiony został Saarparkcenter, bardzo popularne centrum handlowe. Z 25 tysiącami odwiedzających w dni powszednie i około 50 tysięcy w okresie świąt Bożego Narodzenia jest to najczęściej odwiedzane centrum handlowe w Saarze. Części po hucie żelaza zostały pomnikiem przemysłu.

Ma dużo zabytków i atrakcji: patrz wikipedia: http://pl.wikipedia.org/wiki/Neunkirchen_(Saara)