Witryna „Uczyć się z historii” to platforma publikacji
projektów edukacyjnych (realizowanych w szkołach i edukacji
pozaszkolnej z młodzieżą) poświęconych historii
Polski i jej sąsiadów w XX wieku oraz prawom człowieka
0..9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z | Ź | Ż | *
Jidysz

to język Żydów europejskich, utworzony między X a XII wiekiem na bazie dialektów średnio-wysoko-niemieckich, z dodatkiem elementów hebrajskich, romańskich i słowiańskich (w tym języka polskiego). Wyróżnia się dwie główne odmiany jidysz: zachodnią (głównie Niemcy i Francja) i wschodnią (wschodnia Europa).
Pierwszy datowany dokument piśmienniczy pochodzi z roku 1272. Jest to krótkie rymowane błogosławieństwo znajdujące się w machzorze przeznaczonym dla kantora, napisanym najprawdopodobniej w Norymberdze:
Gut tak im betage se vaer dis makhazor in beis hakneses terage (גוּט טַק אִים בְּטַגְֿא שְ וַיר דִּיש מַחֲזֹור אִין בֵּיתֿ הַכְּנֶסֶתֿ טְרַגְֿא, niech będzie błogosławiony ten, który będzie nosił ten modlitewnik do synagogi).
Liczbę mówiących w jidysz po II wojnie światowej obecnie szacuje się na 3-4 miliony, głównie w USA, Izraelu, Rosji, Ukrainie, Białorusi, Meksyku i Argentynie.