Witryna „Uczyć się z historii” to platforma publikacji
projektów edukacyjnych (realizowanych w szkołach i edukacji
pozaszkolnej z młodzieżą) poświęconych historii
Polski i jej sąsiadów w XX wieku oraz prawom człowieka
Artykuły

„A jednak czasem miewam sny. Historia pewnej samotności”

Udostępnij na Facebooku

Autor: Agnieszka Kudełka

„A jednak czasem miewam sny. Historia pewnej samotności” - to historia ocalonego z getta warszawskiego i kilku obozów koncentracyjnych opowiedziana w 1992 roku Joannie Wiszniewicz. Książka przybliża indywidualne doświadczenia Holocaustu - oraz doświadczenia lat poprzedzających Holocaust. Za „A jednak czasem…” Joanna Wiszniewicz otrzymała w 1996 wyróżnienie w konkursie literackim Fundacji Kultury. W 2004 roku książka została przetłumaczona na angielski.

„A Jednak Czasem Miewam Sny...” to efekt blisko dwóch miesięcy rozmów, które Joanna Wiszniewicz przeprowadziła w 1992 roku z sześćdziesięciopięcioletnim wówczas Alexem (świadek historii chciał zachować anonimowość). Po spisaniu z taśm magnetofonowych (na około dziewięciuset stronach maszynopisu) rozmowa została przez autorkę skrócona i na nowo skomponowana, a następnie przedstawiona do autoryzacji rozmówcy, mieszkającemu od czasów powojennych w Stanach Zjednoczonych. Po wielu dyskusjach Alex skorygował lub potwierdził przedstawione fakty i obserwacje oraz zaakceptował ostateczna wersję tekstu.  

Alex mieszkał przed wojną w Warszawie i opowiada o współżyciu Polaków i Żydów, o konfrontacji ich mentalności, której był świadkiem, a także o wzajemnych stereotypach. Przypuszcza on między innymi, że Polacy uważali Żydów za co najmniej źle wychowanych i nachalnych. A Żydzi czasem postrzegali Polaków jako hipokrytów. Wielu Żydów, tak jak Alex, żyło pomiędzy tymi obiema kulturami. Było Żydami i polskimi patriotami, będąc jednocześnie świadomymi polskiego antysemityzmu. Czy można kochać kraj, który nie kocha z wzajemnością? Z tego wynika, że można. 

Los Żydów – ten dawny i ten dzisiejszy (antysemityzm nie zniknął wraz z ofiarami Holocaustu) – budzi emocje i słusznie. Nie powinno się zapominać i powinno się wyciągać wnioski z przeszłości, każde pokolenie od nowa dla siebie.

W 2009 roku ukazało się drugie wydanie książki „Książka - uderzające głębią i drastyczną nieraz szczerością obserwacji i przeżyć narratora świadectwo”. Tekst udostępniony został prawie w takim kształcie, jak w pierwszym wydaniu z 1996 roku. Autorka wprowadziła tylko drobne poprawki stylistyczne i merytoryczne oraz skróciła tytuł.

Źródło.

(ak)

 

Czy wiesz, że...
„Karta” powstała jako wydawnictwo nielegalne w Warszawie w styczniu 1982 roku, w pierwszych tygodniach stanu wojennego? Już po kilku miesiącach z jedno-dwukartkowej gazetki przekształciła się w niezależny almanach, prezentujący postawy ludzi szukających wolności w ...