Witryna „Uczyć się z historii” to platforma publikacji
projektów edukacyjnych (realizowanych w szkołach i edukacji
pozaszkolnej z młodzieżą) poświęconych historii
Polski i jej sąsiadów w XX wieku oraz prawom człowieka
Artykuły

„A jednak czasem miewam sny. Historia pewnej samotności”

Udostępnij na Facebooku

Autor: Agnieszka Kudełka

„A jednak czasem miewam sny. Historia pewnej samotności” - to historia ocalonego z getta warszawskiego i kilku obozów koncentracyjnych opowiedziana w 1992 roku Joannie Wiszniewicz. Książka przybliża indywidualne doświadczenia Holocaustu - oraz doświadczenia lat poprzedzających Holocaust. Za „A jednak czasem…” Joanna Wiszniewicz otrzymała w 1996 wyróżnienie w konkursie literackim Fundacji Kultury. W 2004 roku książka została przetłumaczona na angielski.

„A Jednak Czasem Miewam Sny...” to efekt blisko dwóch miesięcy rozmów, które Joanna Wiszniewicz przeprowadziła w 1992 roku z sześćdziesięciopięcioletnim wówczas Alexem (świadek historii chciał zachować anonimowość). Po spisaniu z taśm magnetofonowych (na około dziewięciuset stronach maszynopisu) rozmowa została przez autorkę skrócona i na nowo skomponowana, a następnie przedstawiona do autoryzacji rozmówcy, mieszkającemu od czasów powojennych w Stanach Zjednoczonych. Po wielu dyskusjach Alex skorygował lub potwierdził przedstawione fakty i obserwacje oraz zaakceptował ostateczna wersję tekstu.  

Alex mieszkał przed wojną w Warszawie i opowiada o współżyciu Polaków i Żydów, o konfrontacji ich mentalności, której był świadkiem, a także o wzajemnych stereotypach. Przypuszcza on między innymi, że Polacy uważali Żydów za co najmniej źle wychowanych i nachalnych. A Żydzi czasem postrzegali Polaków jako hipokrytów. Wielu Żydów, tak jak Alex, żyło pomiędzy tymi obiema kulturami. Było Żydami i polskimi patriotami, będąc jednocześnie świadomymi polskiego antysemityzmu. Czy można kochać kraj, który nie kocha z wzajemnością? Z tego wynika, że można. 

Los Żydów – ten dawny i ten dzisiejszy (antysemityzm nie zniknął wraz z ofiarami Holocaustu) – budzi emocje i słusznie. Nie powinno się zapominać i powinno się wyciągać wnioski z przeszłości, każde pokolenie od nowa dla siebie.

W 2009 roku ukazało się drugie wydanie książki „Książka - uderzające głębią i drastyczną nieraz szczerością obserwacji i przeżyć narratora świadectwo”. Tekst udostępniony został prawie w takim kształcie, jak w pierwszym wydaniu z 1996 roku. Autorka wprowadziła tylko drobne poprawki stylistyczne i merytoryczne oraz skróciła tytuł.

Źródło.

(ak)

 

Czy wiesz, że...
Ośrodek KARTA przygotował nowatorski portal internetowy www.XXwiek.pl. Prezentuje on zebrane przez Ośrodek świadectwa historii na osi czasu, co daje możliwość dotarcia do relacji świadków oraz dokumentów, jak również materiału ikonograficznego przyporządkowanego ...